ผีเสื้อจะเขียงข้างทะเลตะตลอดไป ผีเสือปีกของเจ้าจะไม่หักเจ้าจะต้องบินให้ถึงฝัน
เกรียวคลืนจะคอนเฝ้ามองเจ้า
แม้ผีเสื้อจะลงมาเล่นกับเกรียวคลืนไม่ได้เกรียวคลืนก็ไม่เศร้า
เมื่อรู้ว่าผีเสื้อจะมาบินผ่านมาหา
แล้วดูเกรียวคลืนอยู่
อีกความหมายนึงที่รู้สึก
ก่อนผีเสื้อจะตายผีเสื้อเคยสัญญากับเกรียวคลื่นว่าจะกลับ
ไปดูแลเกรียวคลื่นเหมือนดังเดิมเขาจะไม่ทำใหเครทำร้าย
เกรียวคลื่นแต่เมื่อสัญญานั้นต้องโมคะไปผีเสื้อจำใจต้องลาจากแบบไม่มีวันกลับ
เกรียวคลื่นไม่ต้องพัดไปทำกระแสของลม
เกรียวคลื่นกลัวการจากลาของผีเสื้อ
ผีเสื้อจำใจต้องกลับมาแม้รู้ว่าเกรียวคลื่นไม่มีทางเชื่อ
ผีเสื้อก็ดีใจที่รู่ว่าผีเสื้อได้กลายเป็นเกรียวคลื่น
แล้วเกลียวคลื่นก็กลับตรงข้ามมาเป็นผีเสื้อ
ผีเสื้อตัวน้อยที่ทรงสายตามองเกรียวคลื่นอยู่เสมอ
แต่ผีเสื้อที่เคยเป็นเกรียวคลื่นก็ยังไม่อายมองผีเสื้อของเขาออก
เวลาผ่านไปหลายปีต่างคนต่างหากันและกัน
ผีเสื้อที่เคยตายไปจากเกรียวคลื่น
ได้กลับมาเป็นเกรียวคลื่นเพื่อเขาและคนกลุ่มๆหนึ่ง
แต่สำหรับเกรียวคลื่นก็ยังเป็นผีเสื้อตัวนั้นของ
เกรียวคลื่นเสมอและตลอดไป
ผีเสื้อที่ลาจากโลกนี้ไปแล้วยังหวัง
ถ้าเขาไม่มีความหวัง
ไม่มีความฝันที่จะสู้
ผีเสื้อที่กรายร่างเป็นเกรียวคลืนแห่งท้องทะเลเพื่อเขา
ผู้สึงกรายร่างเป็นเป็นผีเสื้อเมื่อมาทุกครั้ง
จะยอมเชื่อใจเกรียวคลื่นคนนี้ไหม"ผีเสื้อ"
ว่าเกรียวคลื่นคนนี้เป็นผีเสื้อคนนั้น
และจะเป็นตลอดไป
ไม่เข้มแข็งพอที่จะยิ้มรับข่าวนั้น
ไม่เข้มแข็งพอที่จะทำใจได้อย่างรวดเร็ว
ไม่เข้มแข็งพอที่จะไม่คิดมากกับมัน
ไม่ได้เข้มแข็งเหมือนที่ทุกคนคิด
กลับกลายเป็นคนอ่อนแอเมื่อได้รับรู้ ....
นี่คือตัวตนที่แท้จริงของเราหรือเปล่า ??
ไม่มีอีกแล้วคนที่เข้มแข็ง
จิตใจตอนนี้ช่างย่ำแย่ ...
มันอาจจะจริงหรือไม่จริง เชื่อใจเสมอ...
ไม่เคยคิดที่จะไม่เชื่อใจพี่เลยซักครั้ง
ยอมรับได้ทุกเหตุการณ์
"ไม่เป็นไร รับได้ทุกอย่าง"
คำพูดที่พูดออกมาทุกครั้งเมื่อมีปัญหา
แต่ในใจลึกๆก็อดคิดมากไม่ได้
กำลังใจ .. มันสำคัญ
แต่ถ้ามันเหนื่อยเกินที่จะทน ก็คงต้อง ...
ยังไงก็จะเชื่อมั่นต่อไป
อาจจะดูโง่เง่า ไร้สมองในสายตาคนอื่น
แต่ .. มันเป็นสิ่งที่เราควรทำต่อคนที่เรารัก
คือ .. "เชื่อมั่น ... แม้จะจริงหรือผิดก็ตาม"
มีใครเคยคิดแบบฉันไหมว่า
เขาคนนั้นผู้ซึงคนอันเป็นที่รักคนที่คอยเฝ้าดูแลเขามาตลอดชิวิต
"พ่อคนเดียวที่เป็นทุกอยางของเขา"
"พ่อคนเดียวที่เขาหวังจะให้กับมาหาเขา"
"แม้จะไม่มีวันเป็นไปได้เขาก็ยังภาวนาถึงอยู่เสมอ"
แล้วทำไมพระเจ้าจะให้เขาไม่ได้
พ่อพี่รับรู้แล้วอยู่เต็มอก
จะรับได้ไหมถ้ามีใครคนนึ่งมาบอกว่าเป็นคนคนนั้น
แล้วเฝ้ารอสักวันให้พี่ยอมรับได้
แม้แค่นิดเดียวเขาคนนั้นก็คงดีใจแล้ว
คงเพีบงพอกับการเจ็บช้ำต่อไป
รักพี่มากนะพี่ดงแฮ
กำลังอยากแต่งเรื่องพ่อดงแฮพอดีเลยบ้าอยางแรง
เลยออกมาอยางที่เห็นนี้แหละ
นี้ดงฮวาคนคนแหละเป็นคนที่หน่าภูมิใจที่สุดเลย
มีไร ส่งข้อความมาคุยกันได้นะ ตลอดเวลา
ไฮไฟปู๊น เข้ามาทีไรเครื่องค้างทู๊กทีเลย สงสัยรูปจะหนักไปนะ
เปลี่ยนสกินๆๆๆ เอารูปเบาๆ sj รูปเบาๆเยอะแยะ